Eerlijk gezegd: Het was een oerlelijk ding

Soms sta je voor een afweging:
Brengen we deze bank naar het milieupark,….of toch opnieuw bekleden?”

In de praktijk zien we het vaker. Opa of oma komt te overlijden en dan moet, hoe vervelend ook, het huis worden leeggeruimd. Dat zijn vaak emotionele momenten. Wie wil de kast of wie heeft er belangstelling voor de bank. Het flitst door je hoofd: “…ik moet er niet aan denken dat die bank bij mij in huis staat…” Uiteindelijk neem je hem toch mee en krijgt hij een plekje op zolder.

De maanden en soms jaren verstrijken. Inmiddels ligt er in de bank van alles en nog wat maar er wordt zeker niet in gezeten. Het is ook inmiddels tijd geworden om de zolder eens grondig op te ruimen. En dan,…doemt de vraag op; “Brengen we de bank dan nu maar naar het milieupark of laten we hem toch herstofferen.”
Zo ging het ook bij familie van den Tillaert in Roermond. Zij stuurde ons wat foto’s van de bank van opa en oma. Een typisch jaren 70 klassieker in een Gobelin stof.
Maar wij zagen wel meteen dat het in basis een leuk model was.

Samen met Monique van den Tillaert hebben we toen een mooie eigentijdse stof gekozen. Hierbij hebben we rekening gehouden met hun interieur. Verder hebben we besloten om er andere pootjes onder te plaatsen. Iedereen was aangenaam verrast. En zeg nu zelf, het is toch een prachtig eindresultaat. Zo heeft de bank met de herinnering aan opa en oma toch een plekje in huis verworven. Zo leeft de herinnering voort. Onlangs hoorden we overigens van Monique dat er op verjaardagen nog veel gepraat wordt over onze herstoffering.

Het milieupark kan altijd nog.  Het is goed, voordat u het aanhangertje van de buurman leent, om met ons over de mogelijkheden te praten.